مطلبی از روزنامه همشهری در مورد استاد کورش يغمايی

به نام خدا

يغمايي، كم كار اما پروسواس

كوروش يغمايي در كنار خوانندگاني مثل فرهاد و فريدون فروغي از معدود خوانندگان باشخصيت دهه ۵۰ بود كه پس از پيروزي انقلاب همچنان در ايران ماندند. با اين حال يغمايي نزديك به ده سال موفق به ارايه آلبومي نشد اما پس از آن كاست او با چنان استقبالي از سوي جوانان مواجه شد كه كمتر كسي تصورش را مي كرد. او يك خواننده صاحب سبك در عرصه موسيقي پاپ است كه توانسته است مايه هاي موسيقي فولكلور را وارد موسيقي پاپ كند.
يغمايي داراي تحصيلات دانشگاهي هم است. او شايد به خاطر تحصيل در رشته جامعه شناسي، شناخت خوبي از مردم دارد و به همين دليل در شناخت مخاطبش نيز آگاهانه عمل مي كند. يغمايي معتقد است كه براي داشتن يك موسيقي پاپ ملي بايد ريشه هاي موسيقي زادگاه را شناخت. به همين دليل او در طول دوران فعاليت حرفه اي اش مطالعات زيادي روي موسيقي ايراني داشته است. يغمايي اعتقادي به گرته برداري از موسيقي غربي ندارد. باور او اين است كه موسيقي ايراني زمينه لازم براي شكوفايي يك موسيقي پاپ ايراني را داشته است. در آلبوم گل يخ مي توان رگه هايي از موسيقي فولكلور ايراني را ديد. نوعي موسيقي پاپ ايراني كه از دل سنت هاي آوازي ايراني بيرون آمده است.

روزنامه همشهری

سه شنبه ۲۵ فروردين ۱۳۸۳ - سال دوازدهم - شماره ۳۳۴۹

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۱٥ خرداد ۱۳۸۳ - بهزاد صادقی