موسیقی پاپ، شناخت و آگاهی

 به نام خدا

با نگرش من بیشتر مردم به ویژه جوانان در زمینه موسیقی پاپ ارزشمند رایج در جهان شناخت بایسته وبسنده را ندارند و همین اندیشه دست آویزافراد سود جو وبنگاههای تبلیغاتی که جز مال اندوزی آرمانی ندارند شده . امروز موسیقی پاپ یک موسیقی جهانی است و موسیقی پاپ هر کشور ، درجایگاه  نشان و نماد فرهنگی آن کشور مورد ارزیابی جامعه جهانی قرار می گیرد و این خودمی تواند سبب درخشش و یا شرم ساری فرهنگی هر کشور در دنیا شود.

    می دانیم که کاربرد واژه ای در یک فرهنگ در فرهنگهای دیگر ناگزیرهمان کاربرد را ندارد. واژه پاپ در فرهنگ غرب کوچک شده (Popular) پاپیولر به معنی فارسی مردم پسند است. بکارگیری این واژه تنهاویژه موسیقی نیست بلکه در زمینه چهره، کتاب، سینما و .. هم به کار می رود. کاربرد واژه پاپ در فرهنگ موسیقی غرب به جز معنی مردم پسند دارای بار مفهومی باارزش تری است که این مفهوم بدبختانه در ایران پنهان مانده  و آن پشتوانه چند صد ساله پیشینه موسیقی و پشت سر نهادن پله های دگرگونی وپیشرفت فرهنگ موسیقی غرب است که سبب پیدا شدن پدیده ای به نام موسیقی پاپ ونهادینه شدن استانداردهای وابسته به آن شده که این گونه کاربرد با نام موسیقی پاپ جهانی در بستر همان فرهنگ ها سینه به سینه رایج شده است.

    در ایران از زمان رواشدن این واژه (پاپ) بدون نگرش به کاربرد فرهنگی دوم آن (استاندارهای وابسته به آن) به دلیل نبود سرپرست و افراد کارشناس و دلسوز از دهه های پنجاه تا کنون کسانی که سزاوار وشایسته این جایگاه فرهنگی نبودند با نامهای دروغین آهنگساز و خواننده و به دلیل نا آگاهی ،تنها کاربرد نخست واژه پاپ (مردم پسند) را دریافته اند و همین نگرش اشتباه را در میان مردم و به ویژه جوانان رواج دادند و روند درست این موسیقی را درراه  سود جویی به بی راهه کشاندند . آسیبی که این روش نا آگاهانه به موسیقی پاپ ایران وارد کرد، به اندازه ای شکننده و ویران کننده بود که هنوز هم موسیقی ایران در راه درست و جهانی خود قرار نگرفته است واز آن آسیب های ویران کننده رهایی نیافته. برپایه برداشت اشتباه و نا آگاهانه این گروه از موسیقی پاپ (مردم پسند بدون دارا بودن  استانداردهای جهانی ) موسیقی هایی مانند کوچه بازاری، سنتی، محلی و ... هم به اشتباه در رده موسیقی پاپ جای می گیرند.

    بدبختانه کشورهایی مانند ترکیه، پاکستان و نیز اعراب، که در این زمینه از ما خیلی پس تر بوده اند امروزه از ما پیشی گرفته اند و در گستره موسیقی های جهانی سهمی دارند

    هنرهای جهانی مانند سینما، تئاتر، موسیقی ... و نیز موسیقی پاپ همواره با هنرهای همتای خود از کشورها و فرهنگهای گوناگون دنیا در نهادهای کارشناسی هنری با ارزش جهانی ارزیابی و سنجیده می شوند. موسیقی پاپ ایران تا هنگامی که دست اندرکاران پدید آوردن آن، آگاهی و به طور کلی شایستگی لازم و کافی و بویژه دانش بهم پیوستن موسیقی شرق و غرب که از آزمون در هر دو زمینه برگرفته می شود را برای ورود به پهنه های جهانی نداشته باشند، هرچند با آگهی و... از پذیرفتن مردم زیادی هم در درون کشور برخوردار گردند، به دلیل نداشتن استانداردهای جهانی مانند گذشته دست آوردی از موسیقی  را سازمان می دهندکه در هیچ رده بندی موسیقی درون و یا برون مرزی (سنتی، مقامی، محلی، پاپ و..) جای نمی گیرد و تنها کارکرد آن در درون مرزهای ایران می باشد آزمون نشان داده است که در دیگر کشورهای جهان نیز برای مدت کوتاهی هم آنها را برای شنیدن نمی پذیرند.

    بر این پایه همان گونه که شاهد آن هستیم، امروزه موسیقی پاپ دست آویز و جایگاهی برای سود جویان و سیل بیکاران شده است. درپایان می خواهم نقش کلیدی شنونده (مردم وبویژه جوانان) که تا کنون نگاه و اشاره کمتری به آن شده است را بیان کنم و آن اینکه همه گناه را نمی توان به گردن پدید آورندگان و دلالان نهاد. یک شنونده نا آگاه شاید بیش از دست اندرکاران یاد شده سبب پی ریزی سرنوشت غم انگیز موسیقی پاپ شده است. چون با خرید آلبوم ها و جانبداری از کنسرت های بی ارزش سبب ادامه این روند پوچ و استواری پدید آورندگان آن گردیده است.

                                                                                           

                                                                                                   کورش یغمایی

 

منبع : Www.kourosh-yaghmaei.com

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٤ خرداد ۱۳۸٥ - بهزاد صادقی